حمله به پروژه نئوم؛ ادعای جنجالی انصارالله یمن
حوثیها مدعیاند امارات از آنها خواسته پروژه نئوم عربستان را هدف قرار دهند
نئوم، شهر آیندهمحور عربستان، قرار بود نماد عبور از نفت و ورود به قرن تازه باشد؛ شهری شیشهای، هوشمند و آرام در ساحل دریای سرخ. اما حالا نامش نه با فناوری، بلکه با یک ادعای امنیتی جنجالی گره خورده است. انصارالله یمن میگوید پشت پرده جنگ، پیشنهاد عجیبی مطرح شده: حمله به نئوم، با تأمین کامل هزینهها از سوی امارات.
حمله به پروژه نئوم
رسانههای وابسته به انصارالله یمن مدعی شدهاند که امارات متحده عربی در مقطعی از جنگ یمن، از حوثیها خواسته بود پروژه عظیم نئوم (NEOM) عربستان سعودی را هدف حمله قرار دهند. طبق این ادعا، امارات حتی وعده داده بوده تمام هزینههای این عملیات احتمالی را تأمین کند.
این ادعا تاکنون از سوی امارات یا عربستان بهصورت رسمی تأیید یا تکذیب نشده است و در سطح «گفتههای یکطرفه» باقی مانده، اما طرح آن در شرایط فعلی منطقه، توجه بسیاری از تحلیلگران را جلب کرده است. نئوم یکی از مهمترین پروژههای راهبردی عربستان در چشمانداز ۲۰۳۰ است و هرگونه تهدید امنیتی علیه آن، پیامدهایی فراتر از یک حمله نظامی دارد.
انصارالله در سالهای گذشته بارها زیرساختهای حساس عربستان را هدف قرار داده و نشان داده که پروژههای اقتصادی بزرگ نیز از منطق بازدارندگی جنگ جدا نیستند. با این حال، وارد کردن نام امارات بهعنوان «مشوق حمله»، لایهای تازه به رقابتهای درون شورای همکاری خلیج فارس اضافه میکند.
تحلیل: رقابت پنهان، جنگ نیابتی و آینده نئوم
اگر این ادعا—even در حد یک روایت سیاسی—را جدی بگیریم، تصویر آشنایی میبینیم: خاورمیانهای که در آن پروژههای اقتصادی هم به ابزار فشار ژئوپلیتیک تبدیل میشوند. نئوم فقط یک شهر نیست؛ ویترین آینده عربستان است. ضربه به آن، ضربه به روایت توسعه و ثبات ریاض خواهد بود.
در سالهای اخیر، رقابت عربستان و امارات از «همکاری استراتژیک» به نوعی رقابت آرام اما عمیق تغییر شکل داده؛ از بنادر و لجستیک گرفته تا جذب سرمایه و هاب فناوری. در چنین بستری، تضعیف پروژه نمادین طرف مقابل—حتی بهصورت غیرمستقیم—میتواند یک برگ برنده ژئوپلیتیک باشد.
برای ایران و منطقه نیز این ادعا پیام مهمی دارد: تا زمانی که جنگ یمن و شکافهای درون خلیج فارس حلوفصل نشود، امنیت پروژههای فراملی، شکننده باقی میماند. سرمایهگذاری خارجی بیش از هر چیز به «پیشبینیپذیری» نیاز دارد؛ چیزی که با چنین روایتهایی تضعیف میشود.
در نهایت، حتی اگر این ادعا اثبات نشود، نفسِ مطرح شدن آن نشان میدهد نئوم پیش از آنکه کامل ساخته شود، وارد میدان نبرد روایتها شده است؛ جایی که آینده، فقط با بتن و فناوری ساخته نمیشود، بلکه با ثبات سیاسی.
این خبر شاید تأیید نشده باشد، اما یک چیز را روشن میکند: در خاورمیانه، حتی شهرهای آینده هم گذشتهای پرتنش دارند.
